---

» چگونه می توان گزینه ای برای قرار دادن ثانویه خریداری کرد؟

قراردادهای گزینه: آغازگر

قراردادهای گزینه ، قراردادهای آتی و مبادله ابزارهای مالی است که به عنوان "مشتقات" شناخته می شوند. مشتقات قراردادهای مالی هستند که ارزش آنها از ارزش دارایی دیگر (عدالت ، اوراق قرضه یا کالا) حاصل می شود. آنها همچنین می توانند به عنوان "ادعاهای مشروط" معرفی شوند ، یعنی بازپرداخت آنها به قیمت سایر دارایی ها وابسته است. (1) بدون توجه به تنوع آنها ، مشتقات اساساً در دو شکل از ابزارهای مالی یافت می شوند: قراردادهای رو به جلو و قراردادهای گزینه.

در قراردادهای رو به جلو ، یک طرف موافقت می کند که با یک تاریخ مشخص در آینده با قیمت مشخص ، چیزی را از دیگری خریداری کند. در قراردادهای گزینه ، یک طرف موافقت می کند که در یک دوره زمانی از پیش تعیین شده ، حق ، اما نه تعهد را برای خرید یا فروش چیزی (سهام ، اوراق قرضه ، ارز یا کالا) ارائه دهد.

برخلاف تصور عامه ، مشتقات طی قرن ها استفاده شده است. مفهوم قراردادهای گزینه در عهد عتیق ، (2) و توسط ارسطو در کار "سیاست" ذکر شده است. معامله گران در نمایشگاه های قرون وسطایی از ترتیباتی استفاده می کردند که بسیار شبیه به قراردادهای رو به جلو بود ، در حالی که در قرن هفدهم یک بازار سازمان یافته برای تحویل آینده برنج در اوزاکا ، ژاپن و یک بازار فعال برای گزینه های لاله در آمستردام وجود داشت.

در این قرن ، بیشترین گزینه و معاملات رو به جلو در بازارهای بدون نسخه بین کارگزاران اجرا شده است. در اواسط دهه 1970 ، گزینه ها و قراردادهای آینده تجارت فعال در بازارهای سازمان یافته مانند بورس گزینه های هیئت مدیره شیکاگو (CBOE) و بورس کالای نیویورک (NYMEX) را آغاز کردند.

گزینه ها می توانند براساس سهام ، شاخص های بازار سهام و صنعت و ارز خارجی باشند. آنها همچنین می توانند براساس قیمت های آینده ، به عنوان مثال ، محصولات کشاورزی ، کالاها ، فلزات گرانبها یا حتی اوراق بهادار درآمد ثابت باشند. در اصل ، قراردادهای گزینه به عنوان بیمه برای سرمایه گذاران به عنوان راهی برای مدیریت ریسک سرمایه گذار عمل می کنند و برای محافظت از ارزش دارایی یا کالا در برابر حرکات نامطلوب قیمت استفاده می شود.

این سند:

تمرکز بر توصیف ماهیت ، عملکرد و استفاده از قراردادهای گزینه ؛

شرح مختصری از مفاهیم موجود ارائه دهید.

برخی از اصطلاحات ابتدایی مورد استفاده در معاملات گزینه را توضیح دهید. وت

نمونه هایی از استراتژی های گزینه های اساسی را که توسط سرمایه گذاران برای محافظت از ارزش دارایی های خود استفاده می شود ، ارائه دهید.

مالکیت یک گزینه تماس ، به دارنده حق ، اما نه تعهدی را برای خرید یا "فراخوانی" مقدار مشخصی از دارایی از یک نویسنده گزینه (یا سازنده) با قیمت مشخص ، تا تاریخ مشخص می دهد. گزینه تماس اروپایی اجازه می دهد تا دارایی فقط در تاریخ خاص فراخوانی شود. یک گزینه تماس آمریکایی اجازه می دهد تا در هر زمان و از جمله تاریخ مشخص شده ، از آن دور شود.

"قرار دادن" یک قرارداد گزینه ای است که به خریدار خود حق می دهد ، اما نه تعهد ، می تواند یک دارایی اساسی را با قیمت مشخص ، تا یک تاریخ انقضاء معین بفروشد. مانند تماس ها ، هم قرار دادن آمریکایی ها و هم اروپایی وجود دارد.

برای هر قرارداد گزینه ، خریدار و فروشنده وجود دارد. در یک گزینه تماس ، خریدار حق خرید مقدار مشخصی از دارایی را از فروشنده گزینه (نویسنده یا سازنده) با قیمت مشخص ، تا یک تاریخ خاص بدست می آورد.

به همین ترتیب ، در یک گزینه قرار داده شده ، خریدار حق فروش مقدار مشخصی از دارایی را با قیمت مشخص ، تا یک تاریخ خاص به دست می آورد.

در هر دو تماس و قرار دادن ، خریدار یا دارنده گزینه تحت هیچ تعهدی برای انجام هرگونه اقدامی نیست. دارنده گزینه صرفاً حق انجام یک معامله مالی خاص را خریداری می کند. بسته به شرایط ، دارنده گزینه می تواند برای استفاده از قرارداد گزینه یا انجام هیچ کاری انتخاب کند و اجازه دهد گزینه منقضی شود. صاحب گزینه همیشه اختیار اختیاری را برای انجام معامله دارد. با این حال ، نویسنده گزینه به تعهدات خاص خاصی متعهد است. اگر صاحب گزینه تصمیم به استفاده از گزینه بگیرد ، نویسنده موظف است معامله را انجام دهد.

همچنین توجه به این نکته حائز اهمیت است که دارنده گزینه و نویسنده گزینه انتظارات متضادی در مورد حرکت آینده در قیمت دارایی اساسی دارند. یک سرمایه گذار امیدوار است با خرید گزینه تماس با انتظار این که قیمت دارایی زیربنایی در آینده از آن قدردانی کند ، سود کسب کند ، در حالی که نویسنده تماس انتظار دارد که قیمت کاهش یابد یا پایدار بماند. در گزینه های قرار داده شده ، اوضاع برعکس می شود ، با این که دارنده قرار دارد از افت قیمت در آینده سود ببرد ، در حالی که نویسنده در حال شرط بندی است که قیمت دارایی زیربنایی قدردانی خواهد کرد.

سرمایه گذاران که مایل به نقدینگی موقعیت قرارداد گزینه تماس خود هستند ، نیازی به انتظار تا تاریخ انقضا برای انجام این کار ندارند. آنها می توانند با فروش یک تماس یکسان ، موقعیت خود را نقد کنند. اگر پس از در نظر گرفتن هزینه های کارگزاری و سایر هزینه های معامله ، این معامله در صورت فروش گزینه تماس با قیمت بالاتر از قیمت خرید اولیه گزینه تماس ، سودمند خواهد بود.

یک سرمایه گذار که در ابتدا گزینه تماس را فروخته است می تواند با خرید یک گزینه تماس یکسان ، موقعیت فعلی را نقد کند. در این حالت ، اگر قیمت خرید تماس زیر قیمت اولیه فروش گزینه تماس باشد ، سرمایه گذار از معامله سود می برد.

دارنده برای تأمین مالکیت گزینه باید به نویسنده بپردازد. مبلغ پرداخت شده گزینه حق بیمه یا قیمت آن نامیده می شود. این نشان دهنده مبلغی است که دارنده برای اطمینان از توانایی استفاده از گزینه در صورت سودآور معامله باید بپردازد.

گفته می شود که در صورت تبدیل شدن به مقدار پیش مجموعه دارایی زیربنایی که با قیمت ثابت خریداری شده یا فروخته شده است ، یک قرارداد گزینه اعمال شده است. تاریخ نهایی که ممکن است این تمرین انجام شود ، به عنوان تاریخ انقضا شناخته می شود. قیمت مشخص شده در قرارداد گزینه به عنوان این که دارنده می تواند دارایی زیرین را خریداری یا بفروشد ، قیمت ورزش یا قیمت اعتصاب نامیده می شود.

گزینه ای به عنوان وجود پول در هنگام استفاده از تمرین آن سود برای دارنده خود توصیف می شود. گفته می شود که وقتی استفاده از آن سودآور باشد ، گزینه ای از پول خارج می شود. هنگامی که قیمت ورزش برابر با قیمت دارایی زیرین است ، گفته می شود که این گزینه با پول است.

اگر قیمت ورزش آن زیر ارزش دارایی باشد ، گزینه تماس در پول خواهد بود تا خرید با قیمت ورزش سودآور باشد. به عبارت دیگر ، هنگام استفاده از گزینه تماس ، دارنده تماس دارایی را با قیمتی پایین تر از آنچه در حال حاضر در بازار تجارت می کند خریداری می کند. اگر قیمت ورزش بالاتر از قیمت دارایی یا کالای اساسی باشد ، گزینه تماس از پول خارج است. برعکس ، اگر قیمت ورزش آن از ارزش دارایی و خارج از پول باشد ، اگر قیمت ورزش کمتر از ارزش دارایی باشد ، یک گزینه قرار داده شده در پول خواهد بود.

قراردادهای اختیار معامله را می توان در بازار خارج از بورس (OTC) داد و ستد کرد، جایی که دلالان و کارگزاران خریدار و فروشندگان بالقوه را برای مذاکره در مورد شرایط و انجام معاملات گرد هم می آورند. مزایای بازارهای فرابورس این است که شرایط قرارداد اختیار معامله قیمت اعمال، تاریخ انقضا و مقدار دارایی قابل مذاکره است و می توان قرارداد اختیار معامله را برای رفع نیازهای خاص سرمایه گذاران تنظیم کرد.

با این حال، معاملات اختیار معامله خارج از بورس ریسک های قابل توجهی دارد. استانداردسازی اندکی در قراردادهای اختیار معامله وجود دارد که از تعداد معاملاتی که باید تکمیل شوند جلوگیری می کند و عملاً هیچ بازار ثانویه ای برای قراردادهای اختیار معامله وجود ندارد. به همین دلایل، اگر برخی از طرفین درگیر در یک قرارداد اختیار معامله تصمیم به انصراف از معامله یا نکول کنند، یافتن طرف های جایگزینی که مایل به پذیرش شرایط مشابه هستند بسیار دشوار و پرهزینه می شود.

از سال 1973، تقریباً تمام قراردادهای اختیار معامله در بازارهای سازمان یافته مانند بورس اوراق بهادار شیکاگو (CBOE)، بورس کالای شیکاگو، یا بورس کالای نیویورک (NYMEX) معامله می شود. در کانادا، اختیار خرید سهام در بورس اوراق بهادار در سال 1975 عرضه شد. معاملات اختیار معامله در سهام در سال 1978 آغاز شد.

برخی از مزایای معامله در صرافی ها در زیر توضیح داده شده است.

برخلاف بازارهای فرابورس، گزینه‌های موجود در بورس اوراق بهادار با توجه به تاریخ سررسید و قیمت‌های اعمال هر گزینه فهرست‌شده استاندارد می‌شوند. این بدان معنی است که همه شرکت کنندگان در یک مجموعه محدود و یکسان از اوراق بهادار معامله می کنند و در نتیجه حجم معاملات را افزایش می دهند و هزینه معاملات را کاهش می دهند.

برای سهولت در تجارت و اطمینان از اینکه دارندگان می توانند قراردادهای گزینه خود را اعمال کنند ، مبادلات سازمان هایی را به عنوان خانه های پاکسازی ایجاد کرده اند که به عنوان واسطه بین خریداران گزینه و فروشندگان عمل می کنند. هنگامی که دو طرف در مورد قیمت توافق کردند و معامله ای را انجام دادند ، خانه پاکسازی قدم می گذارد و به عنوان واسطه عمل می کند و به عنوان دارنده مؤثر گزینه از نویسنده و نویسنده مؤثر گزینه برای دارنده تبدیل می شود. مجلس پاکسازی به عنوان صادرکننده عمل می کند و خود را متعهد می کند تا معامله را انجام دهد ، یا دارایی زیرین را به دارنده (برای تماس) بفروشد ، یا آن را با قیمت از پیش تنظیم شده (در مورد قرار دادن) خریداری کند. از این رو تمام پیوندهای مستقیم بین خریدار اصلی و فروشنده قطع می شوند. اگر یک دارنده تصمیم به استفاده از گزینه ای بگیرد ، خانه پاکسازی به طور تصادفی نویسنده ای را انتخاب می کند که موقعیت آن بسته نشده است و به همین ترتیب اعلامیه تمرین را اختصاص می دهد. خانه ترخیص همچنین در صورت پیش فرض نویسنده ، تحویل سهام را تضمین می کند. به این ترتیب ، خانه پاکسازی آنچه را که به عنوان ریسک اعتباری شناخته می شود ، یعنی خطر مرتبط با داشتن یکی از پیش فرض های پیمانکاران یا امتناع از پرداخت قرارداد گزینه ، حذف می کند.

از آنجا که پاکسازی خانه ها عملکرد را تضمین می کند ، نویسندگان گزینه برای تضمین تحقق تعهدات قرارداد خود ملزم به ارسال حساب های حاشیه ای هستند. نیاز حاشیه تا حدودی با مبلغی که گزینه آن در پول است تعیین می شود. این مقدار نشانگر تعهد بالقوه نویسنده گزینه در هنگام استفاده از گزینه است. اگر حاشیه مورد نیاز بیش از حاشیه ارسال شده باشد ، نویسنده گزینه یک تماس حاشیه دریافت می کند. دارندگان گزینه برای ارسال حاشیه لازم نیستند زیرا آنها فقط در صورت سودآوری این کار ، قراردادهای گزینه خود را انجام می دهند.

خانه پاکسازی به یک خریدار اجازه می دهد تا در هر زمان "موقعیت" و یک فروشنده را "خرید" کند و از این طریق حجم معاملات را افزایش داده و هزینه های معامله را کاهش دهد ، به عبارت دیگر ، نقدینگی بازار را افزایش می دهد.

ارزش یا قیمت یک گزینه می تواند تحت تأثیر عوامل مختلفی مانند سطح و نوسانات قیمت دارایی ، قیمت ورزش ، زمان باقی مانده قبل از انقضا و نرخ بهره باشد. تعامل مداوم همه این عوامل باعث می شود درک چگونگی قیمت گزینه ها پیچیده تر شود. با این حال ، با نزدیک شدن به این گزینه به تاریخ انقضا ، بسیاری از عوارض مؤثر بر قیمت آن ناپدید می شوند. بنابراین ، قیمت گزینه های نزدیک یا در تاریخ انقضا آنها به توضیح پویایی اساسی ارزیابی گزینه کمک می کند.

گزینه تماس به دارنده خود حق ، اما نه تعهد را برای خرید دارایی زیرین با قیمت ورزش برای یک دوره زمانی می دهد. یک تماس دارای یک مقدار نظری یا "کف" است که با عرضه و تقاضا تعیین می شود. ارزش بازار یک تماس نمی تواند کمتر از ارزش نظری آن باشد. در غیر این صورت ، این امکان وجود دارد که یک سرمایه گذار با خرید تماس با بازار ثانویه ، استفاده از آن ، و سپس فروش دارایی زیربنایی در بازار ثانویه ، از طریق داوری سود کسب کند.

برای گزینه تماس ، بازپرداخت به دارنده را می توان با فرمول زیر خلاصه کرد ، جایی که S قیمت دارایی زیرین در تاریخ انقضا و X تمرین یا "اعتصاب" قیمت گزینه است.

Call Option Payoff = S - X (if S >ایکس)

گزینه تماس دارای ارزش مثبت خواهد بود یا در صورت و فقط اگر قیمت دارایی زیرین از قیمت ورزش بیشتر باشد ، در پول خواهد بود. به خاطر تصویر ، بگذارید S فرض کنید که قیمت فعلی بازار سهام در بازار ثانویه با 50 دلار (S = 50 دلار) و قیمت "اعتصاب" گزینه تماس با 30 دلار (x = 30 دلار) معامله می شود. تفاوت بین قیمت بازار سهام و قیمت ورزش مثبت است (S - x = 50 دلار - 30 دلار = 20 دلار) و بنابراین گزینه تماس دارای ارزش بیرونی 20 دلار خواهد بود. بنابراین برای دارنده سودآورتر است که بتواند گزینه را تبدیل کند و دارایی زیرین را با قیمت پایین تر از آنچه که خرید مستقیم آن از بازار است ، بدست آورد. (5)

از طرف دیگر ، اگر گزینه تماس با پول یا خارج از پول باشد ، قیمت بازار برابر یا کمتر از قیمت ورزش است. تفاوت در این صورت صفر یا منفی است و مقدار بازپرداخت گزینه تماس صفر است. در این حالت ، فرض می کنیم قیمت بازار سهام به 25 دلار کاهش یافته است (S = 25 دلار). اکنون ، تفاوت بین قیمت سهام و قیمت اعتصاب منفی است (S - x = 25 دلار - 30 دلار = - 5 دلار) و بازپرداخت گزینه تماس صفر است. از آنجا که دیگر برای تبدیل کننده گزینه تماس برای تبدیل یا "ورزش" آن سودآور نیست ، دارنده به آن اجازه می دهد تا بی ارزش منقضی شود.

برای یک گزینه Put ، بازپرداخت به دارنده را می توان به روش زیر خلاصه کرد:

در صورتی که در پول باشد ، قراردادهای گزینه دارای ارزش بیرونی مثبت هستند ، یعنی اگر قیمت دارایی زیرین کمتر از قیمت ورزش باشد. در چنین شرایطی ، دارنده قرار داده شده می تواند با تبدیل شدن به صورت مستقیم با فروش مستقیم دارایی زیربنایی در بازار آزاد ، دارایی زیربنایی را با سود بیشتری بفروشد.

بگذارید S بگوید یک سرمایه گذار واحدهای سهام ABC را در اختیار دارد و گزینه ای برای همان مبلغ واحدهای سهام ABC با قیمت تمرینی 45 دلار برای هر سهم دارد. همان سهام ABC در حال حاضر با 35 دلار معامله می شود. بنابراین ، گزینه Put دارای ارزش بیرونی مثبت است زیرا قیمت ورزش از قیمت سهام معاملات بیشتر است (X - S = 45 دلار - 35 دلار = 10 دلار). بنابراین سرمایه گذار از تبدیل گزینه Put سود می برد زیرا با استفاده از آن ، دارنده قیمت بالاتری را برای اوراق بهادار دریافت می کند تا اگر او اوراق بهادار را مستقیماً در بازار فروخته بود ، اوراق بهادار را داشته باشد.

اگر از طرف دیگر ، قیمت بازار دارایی های زیرین در حال حاضر بالاتر از قیمت تمرینی گزینه S باشد ، دارنده با فروش دارایی زیرین به طور مستقیم در بازار به جای تبدیل گزینه Put ، سود می برد. بنابراین ، بازپرداخت گزینه Put دارای ارزش بیرونی منفی خواهد بود و بازپرداخت گزینه Put صفر خواهد بود.

Put Option Payoff = X - S = 0 (if S >= x)

با تکرار مثال ، بگذارید بگوییم یک سرمایه گذار سهام و گزینه ای را برای همان مبلغ واحدهای سهام با قیمت تمرینی 45 دلار برای هر سهم در اختیار دارد. بگذارید فرض کنیم که سهام مشابه در حال حاضر با 60 دلار معامله می شود. بنابراین گزینه Put دارای ارزش بیرونی منفی است زیرا قیمت ورزش کمتر از قیمت سهام معاملاتی است (X - S = 45 دلار - 60 دلار = - 15 دلار). بنابراین سرمایه گذار گزینه Put Put را اعمال نمی کند زیرا سرمایه گذار می تواند از فروش سهام مستقیم در بازار آزاد دریافت بیشتری دریافت کند تا با تبدیل گزینه PUT.

قراردادهای گزینه را می توان در انواع استراتژی های سرمایه گذاری ، به صورت جداگانه یا در ترکیب های مختلف با سایر تماس ها یا قرار داده ها استفاده کرد. بسیاری از استراتژی های بازپرداخت با ترکیب قرار دادن و تماس با قیمت های مختلف ورزش امکان پذیر است.

خرید تماس یا نوشتن نوشتن یک استراتژی "صعودی" محسوب می شود زیرا سرمایه گذار انتظار دارد که قیمت دارایی زیرین در آینده قدردانی کند. اگر از طرف دیگر انتظار می رود که قیمت دارایی کاهش یابد ، سرمایه گذار ممکن است خرید یا نوشتن تماس را در نظر بگیرد.

خرید گزینه تماس می تواند به این موارد انجام شود:

اثر اهرم ایجاد می کند.

از یک موقعیت فروش کوتاه محافظت کنید. وت

قیمت خرید اوراق بهادار را برای تحویل آینده برطرف کنید.

یک سرمایه گذار که انتظار دارد ارزش اوراق بهادار را در آینده نزدیک قدردانی کند ، ممکن است تصمیم بگیرد آن اوراق بهادار را خریداری کند ، یا در عوض ، از طریق دستیابی به گزینه های تماس ، همان اوراق بهادار را با هزینه بسیار کمتری خریداری کند. اگر قیمت اوراق بهادار به طرز مطلوبی تکامل یابد ، به دلیل تأثیر اهرم ، بازده یا بازده سرمایه گذاری برای دارنده تماس بسیار بیشتر خواهد بود.

فروش کوتاه شامل فروش اوراق بهادار وام گرفته شده با هدف خرید مجدد آنها بعداً با قیمت پایین تر است. برای محافظت از موقعیت فروش کوتاه ، یک سرمایه گذار می تواند از گزینه تماس استفاده کند. برای نشان دادن این نکته ، بگذارید یک سرمایه گذار بخواهد که بخواهد 1000 سهم سهام ABC را با هزینه واحد 7. 75 دلار شروع کند. اگر برخلاف انتظار ، قیمت سهم از 15 دلار در هر واحد قدردانی کند ، سرمایه گذار پس از آن با ضرر 7،250 دلار (15،000 دلار - 7،750 دلار) روبرو است. با خرید گزینه های تماس برای جبران خسارت مالی ، می توان از سرمایه گذار در برابر چنین مواجهه ای محافظت کرد. سرمایه گذار به جای خرید سهام ABC به طور مستقیم در بورس سهام ، 10 گزینه تماس را با 100 سهم ABC خریداری می کند ، با قیمت تمرینی 6 دلار و حق بیمه 1. 90 دلار برای هر واحد. هنگامی که قیمت سهم به جای خرید سهام در بازار ثانویه ، 15 دلار در هر واحد قدردانی می کند ، سرمایه گذار تصمیم می گیرد 10 تماس را انجام دهد و قیمت تمرین 6 دلار برای هر سهم را به علاوه حق بیمه 1. 90 دلار پرداخت می کند. از آنجا که سرمایه گذار در ابتدا با فروش 1000 سهام ABC 7،750 دلار دریافت کرده و سپس 7،900 دلار (6000 دلار + 1900 دلار) را برای خرید سهام از طریق تبدیل 10 تماس ، پرداخت می کند ، قرار گرفتن در معرض ریسک کل سرمایه گذار یا بدهی مالی به 150 دلار محدود می شود.

با این حال ، اگر قیمت سهم همانطور که انتظار می رود ، کاهش می یابد ، یک سرمایه گذار که فروش کوتاه را انجام داده بود (خرید ده تماس به منظور کاهش قرار گرفتن در معرض) سود کمتری را نسبت به یک سرمایه گذار که فروش کوتاه کشف نشده را انجام داده است ، می فهمد.

یک سرمایه گذار که انتظار دارد قیمت امنیت در آینده نزدیک قدردانی کند اما منابع مالی برای خرید ندارد ، می تواند گزینه های تماس را برای خرید اوراق بهادار با قیمت از پیش تعیین شده بدست آورد. با انجام این کار ، سرمایه گذار در حداکثر قیمت خرید در حالی که وقت خود را برای جمع آوری سرمایه مورد نیاز برای خرید قفل می کند ، قفل می کند.

مانند گزینه های تماس ، خرید گزینه های Put می تواند اثر اهرم مهمی را افزایش دهد که باعث افزایش عملکرد نمونه کارها می شود. قراردادهای گزینه نسبتاً نسبت به تغییرات در ارزش امنیت اساسی حساس تر هستند. در گزینه های PUT ، ضرر بالقوه سرمایه گذار محدود به هزینه دستیابی به هزینه های کارگزاری به علاوه هزینه های کارگزاری است.

یک سرمایه گذار که دارای سهام خاصی است ممکن است با خرید گزینه ای در همان سهام ، از ضررهای مالی ناشی از افت قیمت محافظت کند. این نوع معامله به عنوان یک محافظت شده تعیین شده است. اگر قیمت سهام زیر قیمت اعتصاب قرار بگیرد ، سرمایه گذار سهام خود را تبدیل کرده و سهام زیرین را با قیمت بالاتر تمرین می فروشد. اگر قیمت سهام غالب سهام بالاتر از قیمت تمرینی قرار داشته باشد ، سرمایه گذار می تواند اجازه دهد بی ارزش منقضی شود.

یک سرمایه گذار می تواند به منظور افزایش بازده نمونه کارها و محافظت در برابر استهلاک ارزش امنیت ، تماس هایی را بفروشد یا صادر کند.

نویسنده Put حق بیمه (منهای هزینه کارگزاری) را دریافت می کند و در صورت تبدیل شدن ، باید امنیت اساسی را با قیمت ورزش خریداری کند. حداکثر سود نویسنده می تواند حق بیمه باشد. با این حال ، نویسنده در صورت کاهش قابل ملاحظه ای ، نویسنده در معرض ضرر قابل توجهی قرار دارد ، زیرا نویسنده موظف است امنیت اساسی را با قیمت اعتباری بالاتر پیش بینی کند.

یک سرمایه گذار همچنین می تواند انتظار دستیابی به اوراق بهادار را با قیمت پایین تر از بازار صادر کند.

معاملات فوق از ابتدایی ترین استراتژی های سرمایه گذاری شامل قراردادهای اختیار معامله هستند. در استراتژی های پیچیده تر، دو یا چند قرارداد اختیار معامله را می توان با هم ترکیب کرد. به‌عنوان مثال، «راه‌اندازی طولانی» شامل خرید همزمان یک فراخوان و عرضه یک سهام است که هرکدام دارای قیمت و تاریخ انقضای یکسانی هستند. استرادل زمانی استفاده می شود که نوسانات قیمت قابل توجهی برای یک اوراق بهادار انتظار می رود، اما جهت نوسان ناشناخته است. تغییر قیمت اعمال و تاریخ انقضا تغییر تقریباً نامحدودی را در قراردادهای اختیار معامله ایجاد می کند که به موجب آن سرمایه گذاران می توانند از خود در برابر انواع مختلف تغییرات قیمت در اوراق بهادار اساسی محافظت کنند.

بسیاری از انواع دیگر ابزارها و قراردادهای مالی، مانند ضمانت نامه ها و اوراق بهادار قابل تبدیل، دارای ویژگی هایی هستند که بسیار شبیه به قراردادهای اختیار معامله هستند.

به عنوان مثال، ضمانت‌نامه‌های خرید سهام، اوراق بهاداری هستند که توسط شرکتی منتشر می‌شوند که به دارنده این حق را می‌دهد که مقدار معینی از سهام آن شرکت را با قیمتی مشخص ("قیمت ضربتی") برای مدت زمان معینی خریداری کند. اساساً، وارانت‌ها بسیار شبیه به اختیار معامله عمل می‌کنند و از ضررهای مالی ناشی از حرکات نامطلوب قیمت در سهام اصلی محافظت می‌کنند و از طریق اهرم، فرصت‌های افزایش سرمایه را در هنگام افزایش قیمت سهام تقویت می‌کنند.

برخی از شرکت‌ها اسناد بدهی قابل تبدیل را منتشر می‌کنند که به دارنده آن حق مبادله هر اوراق قرضه یا سهم ممتاز را با تعداد ثابتی از سهام عادی، بدون توجه به قیمت بازار اوراق بهادار در آن زمان می‌دهد.

قراردادهای اختیار معامله ابزارهای مالی مفیدی هستند که از ارزش دارایی در برابر تغییرات نامطلوب قیمت محافظت می کنند. آنها می توانند اهرمی ارائه دهند، به عنوان مثال، می توانند کنترل و مالکیت یک دارایی را برای کسری از مبلغی که برای سرمایه گذار برای خرید آن دارایی در بازار هزینه دارد، تضمین کنند. گزینه‌ها همچنین با توزیع ریسک قیمت بین سرمایه‌گذارانی که انتظارات متضاد در مورد تغییرات قیمت آتی یک دارایی پایه دارند، بیمه‌ای را در برابر تغییرات قیمت نامطلوب ارائه می‌کنند. بنابراین، قراردادهای اختیار معامله به کاهش نوسان قیمت دارایی ها با انتقال ریسک از کسانی که آن را نمی خواهند (هجرها) به کسانی که می خواهند (سفته بازان) کمک می کند.

بادی، زوی، الکس کین و آلن جی. مارکوس. سرمایه گذاری هاچاپ 2. ایروین، 1993، 974 ص.

فرانسیس، جک سی و ریچارد تیلور. نظریه و مسائل سرمایه گذاری. Schaums Outline Series, McGraw-Hill, 1992, 288 p.

"آینده کامل."اقتصاددان ، 27 نوامبر 1999 ، جلد. 353 ، شماره 8147 ، ص. 81

Kolb ، Robert W. and Ricardo J. Rodriguez. موسسات مالی و بازارها. نسخه دوم. ناشران بلکول ، 1996 ، 691 ص.

موریست ، دنیس. Valeurs Mobili�res et Gestion de Portefeuille. نسخه دوم. LES �ditions SMG ، 1993 ، 534 ص.

Reilly ، Frank K. تجزیه و تحلیل سرمایه گذاری و مدیریت نمونه کارها. نسخه دوم. Dryden Press ، 1985 ، 895 ص.

شارپ ، ویلیام اف. سرمایه گذاری. Prentice-Hall ، 1978 ، 617 ص.

.

(2) یعقوب در ازای هفت سال زایمان گزینه ای برای ازدواج با راشل از پدرش لبان خریداری کرد.

(3) ویلیام اف. شارپ ، سرمایه گذاری ، Prentice-Hall ، 1978 ، صص 347-352.

(4) رابرت دبلیو کلب و ریکاردو جی رودریگز ، موسسات مالی و بازارها ، چاپ دوم ، ناشران بلکول ، 1996 ، صص 573-578.

(5) به خاطر سادگی ، این مثالها هزینه های معامله و هزینه کارگزاری را برای گزینه در نظر نمی گیرند.

  فروش تجهیزات ویپ   |   آزمون نظام مهندسی   |   لیبل رایگان   |   خرید گونی   |   وکیل حقوقی   |   آموزش تصویری حرکات بدنسازی   |   خنک کننده روغن هیدرولیک   |   خرید کتراک   |   بلاگسازان   |   خدمات گرافیک و طراحی سایت   |   مجله آشپزی   |   خرید آنتی ویروس   |   مجله چپ چین   |   مشاور ایرانی در لندن